Οι φλεγμονές των σαλπίγγων αποτελούν συχνή πάθηση του γεννητικού συστήματος της γυναίκας (οξείες ή χρόνιες) και χαρακτηρίζονται ως σαλπιγγίτιδες ή εξαρτηματίτιδες.

Οι πιο σημαντικοί παθογόνοι μικροοργανισμοί που μπορούν να προκαλέσουν λοίμωξη είναι τα χλαμύδια, το μυκόπλασμα και ο γονόκοκκος. Οι οξείες μορφές χαρακτηρίζονται από έντονο άλγος υπογαστρίου και υψηλή θερμοκρασία. Το κολπικό υπερηχογράφημα αναδεικνύει την ύπαρξη διογκωμένων εξαρτημάτων ή τη παρουσία αποστήματος. Η αντιμετώπιση πρέπει να είναι έγκαιρη, για να αποφευχθούν επιπλοκές όπως γενικευμένη περιτονίτιδα και αποστήματα ή βαρεά πυελική θρομβοφλεβίτιδα, και περιλαμβάνει χρήση αντιβιοτικών ευρέους φάσματος και αντιφλεγμονώδων φαρμάκων. Πολλές φορές κρίνεται αναγκαία η εισαγωγή στο νοσοκομείο.

Άλλη σοβαρή κατάσταση είναι η οξεία πυελική φλεγμονή ή PID (Pelvic Inflamatory Disease), η οποία χαρακτηρίζεται από επέκταση της φλεγμονής από τα εξαρτήματα στο περιτόναιο. Ξεκινάει συνήθως από μια οξεία εξαρτηματίτιδα, η οποία δεν αντιμετωπίστηκε κατάλληλα, και η ασθενής αναφέρει έντονο άλγος στο υπογάστριο με σύσπαση των κοιλιακών τοιχωμάτων και έντονη ευαισθησία στην περιοχή των εξαρτημάτων, υψηλό πυρετό, ναυτία, κακουχία και αδιαθεσία. Αρκετές φορές υπάρχεια πυώδες έκκριμα από τον τράχηλο.

Σημαντικής βοήθειας είναι το υπερηχογράφημα, που αποκαλύπτει διογκωμένα εξαρτήματα και παρουσία αντιδραστικού υγρού στο Δουγλάσσειο.

Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει ενδοφλέβια χορήγηση τριπλού σχήματος αντιβιοτικών, η οποία συνεχίζεται με από του στόματος χορήγηση σκευασμάτων για τουλάχιστον 20 ημέρες. 

Σημαντική για όλες αυτές τις καταστάσεις είναι η υγιεινή των σεξουαλικών σχέσεων και η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση των φλεγμονών του κόλπου, δεδομένου ότι οι περισσότερες μολύνσεις είναι ανιούσες (δηλαδή προκαλούνται από αποικισμό του κόλπου και μετά μεταφέρονται προς τα πάνω στα έσω γεννητικά όργανα). 

Στις καλοήθεις παθήσεις των εξαρτημάτων διακρίνουμε διάφορες λειτουργικές κύστεις (κυστικά ωοθυλάκια), σοκολατοειδείς – ενδομητριειδείς κύστεις και οι ωχρινικές κύστεις. Επιπλέον έχουμε τα καλοήθη ορρώδη – βλεννώδη κυσταδενώματα και διάφορους ενδομητριοειδείς όγκους και οι όγκοι Brenner.

Μια ιδιαίτερη κατηγορία επιθηλιακών όγκων των ωοθηκών είναι οι όγκοι borderline tumors ή οριακής κακοήθειας, στους οποίους η χειρουργική αντιμετώπιση έχει πολύ καλά αποτελέσματα, με δεκαετή επιβίωση που ανέρχεται έως 90%.